Waar je mee om gaat word je mee besmet...

Ondanks dat ik mijn aandacht moest vestigen op een ander vak dat beslist af moest ben ik in mijn hoofd wel stiekem bezig geweest met dit werk. Je gedachten zijn niet altijd stuurbaar en onbewust vallen je altijd dingen op die met dit onderwerp te maken hebben.
Zo kwam ik een leuk kaartje tegen en wat leuke afbeeldingen in kranten en tijdschriften.

Boomerangkaart, n.a.v tentoonstelling 'Mijn kunst', Zuiderzeemuseum

Links: fotoschilderijtjes van Elizabeth Soule (http://www.esoule.com/)
Rechts: kijkdoosje van Natascha Boel (http://www.nataschaboel.nl/)




Van Elizabeth Soule vind ik het gebruik van een polaroid camera alles een nostalgisch tintje geven en dat hangt vaak samen met het fenomeen verzamelen. De meeste objecten fotografeert ze apart maar alle foto's samen zijn ze toch een heel interessante collectie. Terwijl de foto van de sleuteltjes een verzameling binnen 1 foto is.
Van Natascha Boel vind ik het samenvoegen van knipsels en echte dingen erg interessant, ze geeft het samen een nieuwe betekenis een nieuwe vorm.


Misschien kan ik mijn verzamelingetjes ook op de een of andere manier samenvoegen en ze daardoor een nieuwe betekenis geven. Een nieuw geheel laten vormen. Een nieuw leven geven.

Ik hou van Broccoli...

Nou mag ik eindelijk mijn blogje weer gebruiken voor andere dingen die ik mooi vind en waar ik van hou...


Bijvoorbeeld broccoli dat nu eens niet geprakt op je bordje ligt

Fotogenieker dan mezelf!

Halssieraad eindresultaat

Het halssieraad gedragen door mezelf. De foto is iets minder sterk maar het geeft wel een beeld hoe het gedragen zou kunnen worden.

Het hele vak is nu afgesloten met het mooie cijfer 7,2. Waarbij ik me volledig kan richten op mijn afstudeer werk. Waar ik overigens een aparte blog voor bijhoud: http://chrysalismagnus.blogspot.com/

Nu BW2 is afgesloten op deze blog kan ik hem weer gebruiken voor de dagelijkse dingetjes.....

Foto's met mos

Een aantal foto's waar de gaatjes zijn gevuld met mos.

kwaliteit / kwantiteit

De proefproducten die ik aan het eind van BW1 had en het product dat ik nu heb zijn heel verschillend. Ik heb daar wel een kwaliteitsslag in gemaakt. De kwantiteit is met het verlies van de armband wel verminderd.
Ik heb daarom besloten de resterende tijd die ik nog heb voor de beoordeling te besteden aan de presentatie en het in orde maken van alle overige zaken. En niet opnieuw te beginnen met een nieuwe armband die naar alle waarschijnlijkheid nog steeds niet zal worden zoals ik hoop dat hij wordt.

Mijn artistieke visie heb ik herschreven, ik heb een verzendbox in elkaar gezet en ik ben bezig met de presentatie van het eindresultaat.

iets goed, iets fout

Na de proefjes van de armband was ik er niet helemaal zeker meer van of ik de armband op deze manier wilde doorzetten. Als draagobject of broche zou ik het risico van verprutsen vermijden, omdat ik het dan niet meer zou buigen. Toch heb ik besloten de armband te maken naar mijn oorspronkelijke idee en heb ik hem in de oven gehad. Dit is echter iets te snel gegaan waardoor het plexiglas ik gaan bubbelen. Het resultaat is een fantastisch gezicht maar zeker niet wat ik wilde.

Het halssieraad is ook in de oven geweest en heb ik kunnen buigen op een paspop bekleed met papier ter bescherming en tegen het plakken. Het zal dus nooit precies de vorm van mijn hals kunnen overnemen want daar is het plastic dan te heet voor.

Het halssieraad is wel goed uit de oven gekomen.

"Voor het echie.."

Na de proefjes ben ik verder gegaan met een halsketting en een armband die het uiteindelijke eindresultaat moeten worden. Tijdens gesprekken met verschillende personen heb ik een aantal beslissingen genomen.

• De gezaagde randen schuur ik niet helemaal glad, want hierdoor valt het patroon weg. De onafgewerkte randen zorgen voor een contrastrandje waardoor de vorm als geheel beter zichtbaar blijft.
• Agnes stelde de vraag waarom het sieraden moesten zijn, ik kan ze ook als op zichzelf staande objecten presenteren. Hierdoor voorkom ik het buigen van de armband. Maar hier ben ik op terug gekomen, ik wil het graag als draagbaar sieraad houden. Hoewel het materiaal misschien niet meer helemaal "eco" is, blijft mijn boodschap wel bestaan. Het groen uitdragen, letterlijk dragen, maar wel subtiel. Ecofreak is niet de bedoeling. Het eco is iets ondergeschikter geworden aan de vormgeving.

Meer proefjes

Hoewel de blog even niet up to date is geweest, is er al wel veel weer veranderd en gebeurd.
Het materiaal is veranderd in doorzichtig plexiglas. Het afzagen van schijfjes metaal was veel te bewerkelijk en gaf niet het gewenste resultaat. Kant en klare schijfjes waren nergens te vinden, hoe onvoorstelbaar ook. Daar voor in de plaats komt het plexiglas. Hierin boor ik het patroon van de cirkeltjes, zodat er kleine kuiltjes ontstaan waar het mos in geklemd kan worden. Om een idee te krijgen hoe dat ruimtelijk er uit zou komen te zien heb ik vlug een proefjes van klei gemaakt.


Daarna ben ik verder gegaan met het maken van proefjes van plexiglas. Waarbij ik eerst de gaatjes boor, vervolgens de vorm uitzaag, daarna het geheel schuren en als laatste de armband in vorm buig na het te hebben verwarmd. Hierbij heb ik zowel een warmteblazer als de oven geprobeerd.










Groot nadeel van de warmteblazer is dat een klein stukje sterk wordt verwarmd en de rest van het object niet. Risico is ook dat er blaasjes in het plastic ontstaan. In de oven wordt het geheel gelijkmatiger verwarmd maar bij het ombuigen vervormen de gaatjes heel sterk en is het patroon misvormd.