Om dingen te kunnen afstrepen van wat ik niet wil maak ik eerst maar eens een verzameling van foto's en voorwerpen die me wel inspireren. Dat helpt me hopelijk ook om duidelijk te krijgen wat ik wil overbrengen op mensen met mijn werk.Deze cocon staat ook symbool voor mijzelf als persoon, zoals Sjoukje al in haar reactie opmerkte. Kwetsbaarheid hoeft niet altijd een zwakte te betekenen. Soms kan kwetsbaarheid kracht geven en het ook uitstralen. Door voor mezelf altijd eerlijk te zeggen wat ik ergens van vind stel ik mij kwetsbaar op. Maar het is ook mijn kracht. Het maken van kunst is ook jezelf bloot geven, je kwetsbaar opstellen. En hoe dat uitpakt... Het geeft mij kracht maar misschien ook anderen.
Hoe ik het precies ga uitbeelden en wil overbrengen is nog niet helemaal duidelijk. Daar wil ik me nu op storten. De vorm en het materiaal gaan denk ik een sleutelrol spelen in het uiteindelijke werkstuk.
Inspiratie uit de natuur:
Wat me aanspreekt bij deze cocon is dat de vorm bepaald wordt door het materiaal. Het is onregelmatig, het lijkt een open structuur te hebben maar is toch dicht. En ondanks de onregelmatigheid zal elke cocon die op deze manier gemaakt is toch ongeveer dezelfde vorm krijgen.
Een nog onvoltooide cocon die hierdoor juist erg mooi is. De open structuur spreekt me aan, net als het materiaal. Het blaadje zorgt voor enige massa maar het spinsel zorgt voor een groot deel voor de vorm. Contrast tussen open en dicht maar ook fragiel en stevig.
De zijdecocon bestaat uit één draad maar is toch heel stevig. De vorm vind ik hier niet heel bijzonder, hoewel het bijvoorbeeld wel interessant kan zijn de draad groter en grover te maken. Dat daar een andere textuur door ontstaat.